9 Μαρτίου 2009

Ώρα 19.51

Αγαπητέ κύριε Ημερολόγιε,

Έσιει περίπου ένα μήνα που ούλλον κλαίουμαι για το dissertation, ότι παραδίδω το στες 13 του Μάρτη τζιαι πρέπει να θκιαβάσω, “πρέπει”-”πρέπει”-”πρέπει”. Εκλείστηκα μες το σπίτι ούτως ώστε άμαν έρτει η μαμημένη η έμπνευση (ναι, εσσιήσαμεν τα δευτέρκα μας έσιει πολλύν τζιαιρόν) να βρίσκουμαι δίπλα που τα βιβλία μου τζιαι όι δίπλα που την βιτρίνα του Topshop.

Να μεν σου τα πολυλοώ, μετά που πολλές ώρες ψυχικής διαμάχης τελικά είπα θα ξεκινήσω!….Τζι’εξεκίνησα!

Εθκιάβασα ο,τιδήποτε θκιαβάζεται εκτός που τη διπλωματική μου τζιαι, πίστεψέ με, ανακάλυψα πολλά άχρηστα και μη πράματα!

1. Εάν είσαι κατίνος/α ή απλά δεν έσιεις τίποτε άλλον να κάμεις τζιαι θέλεις να μάθεις πρώτος/η τα τελευταία κουτσομπολιά του Hollywood τζιαι της παγκόσμιας μουσικής σκηνής, κόψε το γυρίν σου που τον Perez (www.perezhilton.com). Είναι ένας πολλά αθκιασερός άντρακλας (a/k/a αδερφάρα) που μέσα σε ανάμιση χρόνο εκατάφερε να γίνει παγκοσμίως γνωστός τζιαι να φκάλει τ’άντερα του σε λεφτά γιατί απλούστατα έφκαλλεν τα άπλυτα ούλλων των χασhικλίων/ κοκαρισμένων/ γαμήκουλων/ τζιερρατωμένων/ επιτυχημένων/ αποτυχημένων κλπ αστέρων του Hollywood.

2. ‘Εμαθεν μου τζιαι η Gwyneth Paltrow το μπλόγκινγκ! Στο www.goop.com , την προσωπική ιστοσελίδα της  Γκουίνεθ (που όπως φαίνεται επαρέτησεν τες ταινίες τζιαι έπιαεν το σμιλίν τζιαι το keyboard)υπάρχουν κατηγορίες όπως “Κάμε”, “Πάεννε”, “Πιάε”, “Άδε” κλπ όπου μπορούν οι απανταχού νοικοτζυρές να δεχτούν συμβουλές που την πασh νοικοτζυράν, την Γκουίνεθ.

3. Παρόλον που τα παραπάνω πράματα που γράφουν οι θρησκόληπτοι εν τα πίστευκα, μετά που μιαν επίσκεψη μου σε τού’ν’την ιστοσελίδαν που μιλά για τα υποσυνείδητα μηνύματα σε ταινίες τζιαι διαφημίσεις (http://minimata.50webs.com/page/rra.html) , εμπήκαν μου αμφιβολίες για το αν η σεξομανία που μας διακατέχει με τον Κόκον εν λόγω των Mίκυ Mάους που θωρούσαμεν που μωρά. 

Είδα (όι μόνον σε τούτη την ιστοσελίδα αλλά τζιαι σε άλλες) τον Λάιον Κινγκ να μου φωνάζει SEX μέσω των αστερκών!

Είδα στο εξώφυλλο της βιντεοκασέττας της, την Άριελ (Cake, MAY I HAVE YOUR ATTENTION PLEASE?!) να ποζάρει μαζί με τους παρέες της μπροστά που τον χρυσό της πύργο, στου οποίου τη μέση υπάρχει έναν βι*λούδιν ιδίου χρώματος και μεγάλου μεγέθους.

Είδα την Jessica Rabbit να το παίζει για κλάσματα του δευτερολέπτου επιδειξίας (Pus*y, anyone?) τζιαι να μας δείχνει τζείνον που σέρνει καράφκια.

Είδα τα μόνα ποντικούθκια που δεν ήθελα να δω κάτω που τσάκραν, τους Rescuers, να μπαίνουν στο υποτιθέμενο βαγόνι τους τζιαι που πίσω, στα κτίρια, να φαίνεται η φωτογραφία (ούτε καν καρτούν!) μιας τιτσιροβίζας γεναίκας με μάσκα.

Και πάμεν όλοι μαζί,

1..2..3…

What the fuck?!?

4. Mιλώντας περί υποσυνείδητων μηνυμάτων, σε τζείνη την ιστοσελίδα, στα αριστερά έσιει μιαν φάουσα τραουδιστές με τα υποτιθέμενα ”σατανιστικά” τους τραούθκια. Την άποψη μου για το συγκεκριμένο θέμα, μεταφέρει την με τον καλλύττερο τρόπο ο κύριος δαμέ: http://www.youtube.com/watch?v=spzqs0ABlPU) .

5. Η JonBenet Ramsey ήταν ένα που τα πιο όμορφα μωρά που είδα ποττέ μου. Εντούτοις, η ιστορία της εν πέρα για πέρα τραγική. Εγεννήθηκε το ‘90. Τη νύχτα των Χριστουγέννων του 1996, επήε για ύπνο τζιαι στα μέσα της νύχτας κάποιος την εμετέφερε στο υπόγειο του σπιτιού της. Αφότου την εβίασε, εσκότωσεν την πιθανόν με χτυπήματα στην κεφαλή. Οι γονείς της ήβραν ένα σημείωμα πας τες σκάλες που κάποιον που εζήταν λίτρα για να τους δώσει την κόρη τους. Επεριμέναν για τηλεφώνημα αλλά τίποτε. Όταν επήαν στο υπόγειο, ανακαλύψαν έντρομοι πως το μωρό τους ήταν σκοτωμένο στο ίδιο τους το σπίτι. Σήμερα, 13 χρόνια μετά τζιαι ακόμα κανένας εν ξέρει πως την εσκότωσε. (http://www.trutv.com/library/crime/notorious_murders/famous/ramsey/index_1.html)

6. Παρόλο που με την μόδα εν ασχολούμουν ποττέ ιδιαίτερα παρά μόνο με το shopping, όταν είδα σ’ένα περιοδικό την ιστοσελίδα πώλησης εισιτηρίων για το London Fashion Weekend, είπα του εαυτού μου πως 20 Στερλίνες εν είναι τίποτε μπροστά στην εμπειρία τούτη! Τζιαι όντως, εν ήταν τίποτε!

Μια φάααααουσα stalls με ό,τι βάλει ο ανθρώπινος νους που ν’απευθύνεται σε γυναίκα! Ρούχα, εσώρουχα, κοσμήματα, τσάντες, καπέλα, γάντια, κορδέλες, ζώνες, μαγιώ, μακιγιάζ, κρέμες γνωστών τζιαι αγνώστων σχεδιαστών σε εξεφτελιστικές τιμές! Εκαρτέρουν να δω μια φάουσα Κυπραίες να περιμένουν σειρά στο περιπτερούι με τες τσάντες των D&G (Reduced From 500 to 150) αλλά ….Nada!

Eπίσης είδα proper catwalk πρώτη φορά στη ζωή μου (εξαιρείται το “ΦΑΣΙΟΝ ΣΙΟΟΥ ΣΤΟ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ SUNHALL ΣΤΗ ΛΑΡΝΑΚΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΩΣΗ ΚΥΡΙΩΝ. ΕΚΘΕΣΗ ΤΤΑΠΠΕΡΓΟΥΕΑΡ ΣΤΟΝ ΙΔΙΟ ΟΡΟΦΟ” που είδα κάποια στιγμή στη ζωή μου μαζί με τη γιαγιά μου):

7.  Η ” Η Πολυκατοικία” εν μια σειρά που ελάτρεψα (ειδικά στη φάση πριν να ξεκινήσω να ροχχαλίζω!) αλλά εν ξέρω κατά πόσον εν πετυχημένη -όσους ερώτησα στην Κύπρο είπαν μου εν την θωρούν. (http://www.greek-movies.com/series.php?s=156&l=7&y=&c=). Μόνον το ότι παίζει ο Χαϊκάλης μέσα εν αρκετό για να κολλήσει κάποιος!

8. Η Κύπρος μας στον τομέα των διαφημίσεων έσιει ψουμιά να φάει ‘κόμα. Με λλία λόγια οι διαφημίσεις μας merely suck, με εξαίρεσην κάτι παγωμένες ΚΕΟ τζιαι αλλο 2-3 που μου διαφεύγουν.

Οι πελλοεγγλέζοι όμως φκάλλουν νάμι! Τσιεκ μάι φέιβοριτ ουάνς άουτ!

9. Αν επιχειρήσει κάποιος μη-Τσιάρλης να ταξιδέψει Λονδίνο-Λάρνακα ή το αντίστροφο μες τον Μάρτη, θα υποψιαστεί μήπως ούλλοι οι Τσιάρλιες της Γης εσυμφωνήσαν να ταξιδέψουν ίδια μέρα-ίδια πτήση. Επίσης, θα γνωρίσει την πρώτη (κοτζιάκαρη επ’ονόματι) “Πεζούνα” της ζωής του.

10. Ταξίδι-αστραπή έκανε η Tubemap στην Κύπρο! Σε δηλώσεις που έκανε στο κανάλι μας στο αεροδρόμιο Λάρνακας, επισήμανε πως η γνωριμία της με την Κέλλυ Κάλτση, παίκτρια του X-Factor, σε γνωστό κλαμπ της Λάρνακας, ήταν από τις χειρότερες εμπειρίες της ζωής της. Η εν λόγω τραγουδίστρια (ο Θεός να την κάνει), εκτός από πουλλαόφωνη (με εξαίρεση 2-3 κομμάτια που τα τραγούδισε υποφερτά) διαθέτει μύτη με αναβατικές προς το ταβάνι τάσεις, συμπεριφορά φτηνής ντίβας και ρούχα προέλευσης “ΠΑΜΠΟΣ ΠΑΖΑΡΑΚΙΝ ΣΤΗΝ ΑΡΑΔΙΠΠΟΥ- Ο,ΤΙ ΠΑΡΕΤΕ ΜΙΑ ΛΙΡΑ”.

Την (Αγία) Παρασκευή στες 13 του Μάρτη που θα παραδώσω το μαυρογέρημο, θα τα ξαναπούμε!

Φιλούθκια.

14 Φεβρουαρίου 2009

Ώρα 18.53

Αγαπητέ κύριε Ημερολόγιε

Έτσι όπως είμαστεν στη φάση “Μέλι-Σιρόππι-Ζάχαρη” με τον Κόκο, είπα να ‘ρτω Λονδίνο να περάσουμε το Valentine’s Day παρέα αντί να πάμε στο Greek πάρτυ του Λέστερ!

Εκούρτιζεν με για θέατρο ή σινεμά ή να πάμε να δούμε (εφόσον ήταν καλός ο τζιαιρός) το Stonehedge. Ο,τιδήποτε περιλαμβάνει θέατρο, σινεμά ή αξιοθέατα ενθουσιάζει με οπόταν τι καλλύττερο που το να περάσω την (καπιταλιστική) μέρα αναπτύσσοντας τις κουλτουρέ μου γνώσεις!

Εχτές, έρκεται σπίτι μαζί με μια τσάντα που το Office. Έφερεν μου ένα πολλά όμορφο ζευκάρι λιλά παπούτσια!

“Α Μάνα μου”, λαλώ που μέσα μου ενθουσιασμένη, “να δούμεν τι μας καρτερά αύριον!!!”.

Ένιγουει, τη νύχτα θα τραγούδαν σε μια μπουάτ ως τες 2 οπόταν ήμουν σίουρη πως θα ξυπνούσαμεν αργά!

……Τζιαι το αργά ήταν πριν μισή ώρα!

Ξυπνώ, θωρώ τον αποσβολωμένο πας το κκομπιούτερ να ενθουσιάζεται με τη μάππα τζιαι αφότου επροηγήθηκαν 2-3 “Αγάπη;” από πλευράς εμού να μου απαντά “Έλα ρε μωρόν, ίνναμπου’ννα κάμουμεν πόψε;”

Τζιαμέ γυρίζω τζιαι θωρώ την φάτσα μου στον καθρέφτη τζιαι λαλεί μου “Ρε, μα περιπαίζει μας τούτος;!”

“ΜΑΛΛΟΝ!!!”, απαντώ της νευριασμένα!

Οπόταν τζι’εγώ επρότεινα του να πάμεν Greek στο Λέστερ..Η απάντηση του ήταν πως βαρκέται τα τρένα τζιαι να σάζει βαλίτσα (εν επερίμενα κάτι διαφορετικό!).

Άρα, θωρώ μας να φκάλλουμεν τη νύχτα έσσω με το Ballantines που του έμεινεν που την περασμένη φορά που είσιε ξένους σπίτι τζιαι μιαν κοκα-κόλα να σπάζει η γεύση!

15 Ιανουαρίου 2009

Ώρα 6.24

Αγαπητέ κύριε Ημερολόγιε

Έχω μιαν απορία:

Γιατί όταν γυρεύκουμεν κάτι ΠΟΤΤΕ δεν το βρίσκουμεν τζιαι έρκεται τζιαι βρίσκει μας μόνον όταν εκάμαμεν την δουλειάν μας;

Τζιαι εξηγώ!

Πριν λλίο, εγύρευκα χτενιά να χτενίσω τα μαλλιά μου τα οποία εβαρκούμουν να ισιώσω. Η κυρία Χτενιά ΑΦΑΝΤΗ. Εχτές που εν την εχρειάζουμουν ήταν πας το γραφείο τζι’εθώρεν με τζι’εθώρουν την. Προχτές που εν την εχρειάζουμουν ήταν πάλε πας το γραφείον τζι’εθώρεν με τζι’εθώρουν την. ΣΗΜΜΕΡΑ ήταν εξαφανισμένη. Πού στ’ανάθθεμαν ήταν;! Αφού δεν της έντζισα!

Τέσπα, έφαα τους τόπους τζιαι τελικά, ήβρα έναν παλλιοχτενιούιν μισοδιαλυμένο. Την δουλειάν μου έκαμα την αλλά η “χτενιά” μου θα έκαμνεν την δουλειάν της ακόμα καλλύττερα.

Κάθουμαι πας το γραφείο, κουντώ τα βιβλία προς τον τοίχο για να μεν με εμποδίζουν στο ν’απλώνω τες φτερούγες μου τζιαι ΤΙ ΘΩΡΩ ΠΟΥ ΚΑΤΩ ΠΟΥ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ;

Την ΚΩΛΟΧΤΕΝΙΑΝ που εγύρευκα την προηγούμενη μισή ώρα.

Τα ίδια έπαθα τζιαι με τον ένα και μοναδικό (ενόμιζα) κότσο που είχα πας το σιέρι μου. Έφκαλα τον στο μπάνιο τζιαι την ώρα που τον ήθελα, άφαντος.

Σήμμερα που ΔΕΝ ήθελα κότσο, ήβρα 3 μπροστά μου.

Τζιαι εσυλλογίστηκα τζι’εκατέληξα στο συμπέρασμα ότι, ΜΟΝΟΝ και ΜΟΝΟΝ όταν δε χρειαζούμαστεν κάτι έρκεται τζιαι βρίσκει μας. Τζιαι το συμπέρασμα δεν περιορίζεται μόνο σε αντικείμενα. Το κολάνιν πιάννει τζιαι την περίπτωση μιας φιλενάδας μου που, που 17 χρονών (σήμμερα εν 21) εγούσταρε ένα παιδί. Δεν εγύρισε μισή φορά να την δει παρά μόνο πριν λλίο μερικούς μήνες, όταν τζείνη ήταν ήδη σε σχέση τζιαι δεν εμπορούσε να κάμει τίποτε.

ΠΟΥ ΗΣΟΥΝ ΚΥΡΙΕ ΜΟΥ ΟΤΑΝ ΣΕ ΓΥΡΕΥΚΕΝ ΤΖΕΙΝΗ;!

Τζιαι όπως λέει τζιαι ο κύριος Μέρφυ,

“Εν να βρεις τζείνον που έχασες μόνο όταν κοιτάξεις στον τελευταίο τόπο που θα μπορούσε να είναι”,

“Μόλις ενδιαφερτείς για κάποιον, εν τζείνη τη στιγμή που θα ‘βρει κάποιον άλλον”

“Ο,τιδήποτε μπορεί να πάει στραβά, ΘΑ πάει στραβά!”

Γ*μώ τον Μέρφυ μου μέσα!

Τελικά εκατάλαβα πως αποφοιτώ που το πανεπιστήμιον με LAW LLB αλλά στη ζωή μου εν με Murphy’s Law LLB που πρέπει ν’αποφοιτήσω!

Υ.Γ: Εν η 5η ή 6η φορά, μέσα σε 2 μέρες, που ππέφτει το πόστερ μου με το νόμο του Μέρφυ (που, σημείωσε, εν ΠΑΤΩΜΕΝΟ στα μπλου-ττακ τζιαι εν έσιει λόγο να ππέσει!) Ίσως για να μου θθυμήσει τίποτε;!

14 Ιανουαρίου 2009

Ώρα 02.36

Αγαπητέ κύριε Ημερολόγιε

Του Κυρίου Δεηθώμεν

1. Να εγ*μησεν την προηγούμενη νύχτα ο διορθωτής του essay που επαρέδοσα σήμμερα.

2. Να γ*μήσει την προηγούμενη νύχτα ο διορθωτής του dissertation που θα παραδόσω σε ένα μήνα.

3. Να μεν πάει πάνω η στερλίνα ώσπου να φύω που τη χώρα των μπυρομανών.

4. Να δοθούν χορηγίες ώστε να χτιστεί επιτέλους η γέφυρα επικοινωνίας  ΚokosTubemap Bridge γιατί έτσι όπως πάμεν…σάστα τζι’εγύρασιν!

5. Να αποφασίσω επιτέλους τι σκατά θα κάμω του χρόνου. (Επιλογές: Άσκηση Κύπρο/ Μάστερ Λονδίνο/6 μήνες δουλειά Λουξεμβούργο;!).

6.  Να αποφασίσει επιτέλους τι σκατά θα κάμει η αιτία που έγραψα το προηγούμενο ποστ.

7. Να αποχτήσω ένα φυσιολογικό βιολογικό ρολόι γιατί εμπούχτησα να βρυκολατζιάζω.

8. Να δοθούν χορηγίες ώστε να ‘ρτει συνεργείο να μου καθαρίσει τον νουν μου τζιαι να μπορώ, πλέον, να τζοιμούμαι ήσυχη όπως το ψάριν τζιαι να μεν ξυπνώ με το νέψιμον όπως τον κάττον (τζι’ας μεν πραγματοποιηθεί το “7″).

9. Να φκάλει λλίον ήλιον γιατί εβαρέθηκα να έρκουμαι σπίτιν με wet-look χτένισμα by Rain Hairstyle Team© τζιαι δέρμαν see-through by FreezinF*ckinCold Skin Care©.

10. Να έβρει ο Κόκος το λαπτοπ που εξήασεν στο αεροδρόμιον γιατί έλυσεν τον η μίλλα μου.

Αμήν.

12 Ιανουαρίου 2009

Ώρα 14.06

Αγαπητέ κύριε Ημερολόγιε,

Την κουβένταν που λαλεί

FUCK MY LUCK !

Φακ μάι λακ!

fuckity fuck fuck fuck!

Ξέρεις την;

Ε, λαλώ την πολλάαα συχνά τελευταία…

6 Ιανουαρίου 2009

Ώρα 10.32

Αγαπητέ κύριε Ημερολόγιε

Εν η δεύτερη συνεχόμενη μέρα που ξυπνώ που τες 6.30 το πρωίν σαν να τζι’εν να πιάω δουλειάν στα χτίσματα. Εσηκώθηκα, έκαμα το νέσκαφε μου (με γάλα Βλάχας γιατί είμαι κόρη της μάνας μου!) τζιαι εσυνέχισα το θκιάβασμαν της “Πολιτικής Φιλοσοφίας” ώστε να μπορώ να συνεχίσω τζιαι το γράψιμο. Έπιασεν με μεγάλη έμπνευση, ήταν που τις ελάχιστες φορές στη ζωή μου που εσυγκεντρώννουμουν πλήρως σε τζείνο που εθκιάβαζα τζι’εσκέφτουμουν παράλληλα πώς θα το μεταφέρω στη δική μου εργασία.

Έτσι όπως ήμουν συγκεντρωμένη στα …θκιεβαστικά μου (που λαλεί τζιαι η γιαγιά μου) χτυπά η πόρτα!

Αρφός: Κόρηηηηηηη;

Tubemap: Nαι, ρε!

Αρφός: Κόρη! Ξηκλείδωσε, άτε!

Τubemap: Τι έγινεν γιε μου, πάλε;

Αρφός: Άννοιξε τζι’ εν να σου πω!

Τubemap: Πε μου που δαμέ.

Αρφός: ΟΙ!

Τubemap: Ούφφου σε ρε Α.

(Σηκώννουμαι δυσπυρκασμένη τζι’αννοίω του)

Αρφός: Κόρη, ρωτά η μάμμα αν θέλεις να παραγγείλουμεν σουβλάκια το μεσημέριν.

Τubemap: ΚΑΛΑΝ ΡΕ ΓΑΑΑΑΑΡΕ! Εν εμπορούσες να μου το πεις με κλειδωμένην πόρταν; Έπρεπεν να με σηκώσεις;!

Αρφός: Ε, κανεί κόρη! Ίνταλως κάμνεις!

Κλείω του δυσπυρκασμένη την πόρταν στα μούτρα τζιαι επιστρέφω εις την κλίνην μου τζιαι στα θκιεβαστικά μου! Μέσα σε δευτερόλεπτα, εκατάφερα να συγκεντρωθώ (γα*ώ τες εμπνεύσεις μου!).

Όπως ήμουν προσηλωμένη……

Κωλόμουγια: ΒΖΖΖΖΖΖΖΖΖΖΖΖΖΖΖΖΖΖΖΖΖ

Τubemap: Στ’ανάθθεμαν να πάεις, που εβρέθηκες εσύ τωρά;!

Κωλόμουγια: ΒΖΖΖΖΖΖΖΖΖΖΖ (ΕΤΖΙΙΙΙΙ!) ΒΖΖΖΖΖΖΖΖΖΖΖΖΖΖΖ (ΔΩΖΕΕΕΕΕΕΕΕ!!!)ΒΖΖΖΖΖΖΖΖΖΖΖΖΖΖΖΖΖΖΖ

Στα 2-3 λεπτά που εβουζούριζεν μες τα ‘φκια μου εσηκώστηκα, επήα κάτω στην κουζίνα, έπιασα το “όπλον” τζιαι ήρτα πάνω ωσάν θηλυκός Ράμπο.. Απέδειξα της πως το ΑΡΟΞΟΛ είναι ο πιο ακαταμάχητος σύντροφος όσων προσπαθούν να θκιαβάσουν.

Ξαναππέφτω στο κρεβάτι μου τζιαι καθώς εθκιάβαζα τα επιχειρήματα που υποστηρίζουν ότι οι πολίτες πρέπει να ‘χουν πολιτκή ευθύνη απέναντι στο κράτος…..

Μες τα φκια μου οι τραουθκιές της ΠΟΥΛΛΑΟΦΩΝΗΣ Φιλιππινεζούς που έφερεν η μάνα μου να την βοηθά με το καθάρισμα, πόξω που το δωμάτιο μου.

(ΜΕΤΑΦΕΡΩ Ο,ΤΙ ΑΚΟΥΩ. ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑ ΤΗΝ ΗΧΟΓΡΑΦΗΣΩ!!!)

Monalyn: (Με headphones στα ‘φκια τραγουδά με ένταση ούτε – γω – ξέρω – πόσων ντεσιμπέλ!) Aaa…izastizoooo….noooo…..neeeee..mmmmm….saaaa…… (Παύση) Ιlakileeeeee…nooooo…maaaa..eeeee …. Iiinoooooo..Sooooo……

…Οι τραουθκιές συνεχίζουν ακόμα τζιαι τωρά που γράφω τούντες λέξεις…Πρέπει να πέρασεν ήδη μισή ώρα που την ώρα που την πρωτοάκουσα. Να της πω ο,τιδήποτε αντρέπουμαι τζιαι, oύτως ει άλλως, εν το θεωρώ σωστόν. Εν κανεί που εν μίλια μακριά που τη χώρα της τζιαι δουλεύκει μέρα-νύχτα, έχω το δικαίωμα να της στερήσω ναν ευτυχισμένη με τη μουσική της;

Αλλά τα μαυρογέρημα! Ξυπνά πεθαμμένον!

Πάει το θκιάβασμααααα…bye τζι’η έμπνευσηηηη!

3 Δεκεμβρίου 2008

Ώρα 19.04

Αγαπητέ κύριε Ημερολόγιε

Έχω να κάμω θκυο non-assessed essays, μιαν των 1500 λέξεων τζιαι μιαν των χωρίς-όριο τζιαι σσιυλλοβαρκούυυυμαι οπόταν αποφάσισα να τρώω τες ώρες μου δαμέ ώσπου να έρτει η κυρία Επιφύτηση τζιαι να μου τα γράψει.

Έλαβα κάλεσμαν που την αγαπημένη Cake να γράψω μια λίστα για τον κύριο Άγιο Βασίλη ούτως ώστε να διευκολύνω το δύσκολο έργο ανεύρεσης δώρων του ΚΑΘΕ πολίτη που εύχεται ΚΑΘΕ νύχτα πριν να ππέσει την πραγματοποίηση όλων των πόθων και επιθυμιών του.

Αγαπητέ κύριε Άγιε Βασίλη,

Εξανάπα σου ότι είσαι κούκλος; Ότι το άσπρον το γένιν μαζίν με την κότσιηνην την φορεσιάν σου, παρόλον που σε Τουρτζιέφκει, εν ότι πιο kinky είδα ποττέ μου; Ότι παρά τα χρόνια σου, διατηρείς τζείνην την νεανικήν νιότην που είσιες τον 4ο αιώνα, τότε που ήσουν ο Άης Νικολής;

(Επειδή εν να θέλω σαλιαρίστραν σε λλίον, μπαίννω απευθείας στο ψητό)

ΘΕΛΩ

1. ΥΓΕΙΑΝ!

2. Να με βοηθήσεις να σκεφτώ τι άλλον να σου ζητήσω.

3. Πόθκια ακυτταριτίδωτα ανάμιση μέτρον για να αυξηθεί το ύψος μου τζιαι για να μπορώ να φορώ ο,τιδήποτε ρουχικό φέρει το επίθετο “μίνι” μπροστά, χωρίς το κκόμπλεξ που με διακατέχει τωρά.

4. Δωρεάν εισιτήρια σε χώρες της Ευρώπης, Ασίας, Αμερικής, Αφρικής τζιαι Ωκεανίας για το υπόλοιπο της ζωής μου, με ούλλα τα έξοδα πληρωμένα.

5. Έναν διαμερισματούδιν κατά προτίμησην penthouse στο Λονδίνο είτε στο Notting Hill είτε κάπου τζιαμέ καταΰρα της Oxford Street, με τζάκιν τζιαι home-cinema.

6. Δωρεάν είσοδο σε συναυλίες τζιαι θέατρα που γίνουνται ανά το παγκόσμιο. Τζι’ας μεν μου δώκεις backstage pass.

7. Παραπάνω υπομονήν τζιαι λλιόττερα νεύρα.

8. Να με κάμεις λλιόττερον αναίσθητην όσον αφορά τα θέματα του Πανεπιστημίου αλλά ούτε τζιαι να με γεμώσεις με άγχος τζιαι ν’αρκέψουν πάλε τα panick-attacks.

9.  Να ξυπνώ κάθε μέρα τζιαι να είμαι σε διαφορετικό μέρος του κόσμου.

10. Να φέρεις στο σπίτι μου στο Λέστερ ένα πλυντήριο πιάτων γιατί εβαρέθηκα να τζιοπληννίσκω κάθε μέρα.

11. Να μου δώκεις ένα δωροκουπόνι των 1000Στερλινών (τζιαι των 500 κάμνει μου) τζιαι να μου απαγορεύσεις να το φάω σε ο,τιδήποτε άλλο εκτός που ρούχα, παπούτσια, ταινίες τζιαι βιβλία (τα περιοδικά μετρούν μαζί με τα βιβλία έννεν;).

Αυτά θέλω μόνο! Που τζιαμέ τζιαι τζει, ό,τι θέλεις κάμε.

(Αν είσαι τζείνος που δείχνει η φωτογραφία που κάτω άηστα ούλλα τζι’έλα σπίτι μου να συζητήσουμε προσωπικά τα “θέλω” μου…)

3 Δεκεμβρίου 2008

Ώρα 15.52

Αγαπητέ κύριε Ημερολόγιε,

Τους τελευταίους μήνες θωρώ φανατικά το X-Factor γιατί εν μέσα ένας φίλος του Κόκου, γνωστός μου, ο Λούκας Γιώρκας. Οπόταν, ΚΑΘΕ φορά καρτερώ πώς τζιαι πώς ν’ακούσω εκτός που τον Λούκαν, την τσιαρλίσιμην προφοράν του Λεβέντη, τον κυνισμόν του Θεοφάνους, την γλυκασιάν της Γκαγκάκη, το θεατριλλίκκιν τζιαι την πουτανιά του Μουρατίδη ΤΖΙΑΙ ΦΥΣΙΚΑ την ασχετοσύνη του Ρουβά σαν παρουσιαστή!

Ο Ρουβάς, έχω προσέξει, πως που την αρχή της καριέρας του (επί καιρώ Ψινάκη) δεν εμίλαν, δεν ελάλαν τζιαι ήταν ένας πούρεκκος.

Μόλις έφυεν ο Ψινάκης που την “δοιήκησην” τζιαι άρχισεν να … αυτοδοιηκείται, τζιαμέ ήταν που τον απομυθοποίησα εντελώς! That is, εν σημαίνει πως όποιος έσιει τα looks ξορτώννει που την πρώτην να πει θκυο κουβέντες σωστές.

Επρόσεξα, λοιπόν, πως ο Σάκης μας στο X-Factor ΚΑΘΕ φορά που έν ηξέρει ίνναμπου να πει, γελά. Βασικά ΧΑΣΚΟγελά.

Άμαν θέλει να εκφράσει κάτι που νιώθει/θέλει/πρέπει, ΠΑΝΤΑ σύρνει το αισθάνομαι μπροστά.

Αν η φράση που πρέπει να πει είναι “Πρέπει να πάμε σε διαφημίσεις” τότε α λα Σάκης είναι  ”ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΙ πως πρέπει να πάμε σε διαφημίσεις”!

Ο Μητσικώστας μιμείται τον ΤΕΛΕΙΑ!